که

conjunction

1. that; subordinates a clause to a main clause

   “شنیدم که با فرشته ازدواج کرد.”

2. that, which, when, where; attaches a relative clause to a noun phrase

   “آن کتابی را که به تو دادم هنوز می‌خوانی؟”

3. so that, to, in order to

   “بیرون رفته بود که ببیندم.”

4. when; see usage notes.

   “غذا که خوردم، بیرون رفتم.”

pronoun

1. literary form of کی (kī / ki, “who”, interrogative pronoun)

noun

1. poetic and archaic form of کاه (kāh / kâh)

adjective

1. small

noun

1. commoner, insignificant person