แต่

adverb

1. each and every (one of), every single (followed by a classifier)

preposition

1. (more often: ตั้ง~) from; since

   “แต่แรกก็มีคนอาศัยกันแถวนี้”

adjective

1. only; just; nothing but

   “หมู่บ้านนี้มีแต่ชาวเขา”

conjunction

1. but; however

   “เธอเป็นคนไทยแต่เธอไม่กินเผ็ด”