op

adverb

1. up

   “De bal stuiterde op en neer.”

2. onto, up onto

   “De kat klom gisteren het dak op.”

3. so as to finish or use up

   “Drink je drinken op, dan kunnen we gaan.”

4. Used in separable verbs meaning “to go away” with rude connotations.

   “Rot op!”

preposition

1. on, upon; indicates physical location

   “De melk staat op de tafel.”

2. on, in, at; indicates more abstract location

   “Ik ben op school.”

3. on; referencing a date

   “op maandag”

4. after, following

   “Volgende week heb ik het druk, maar we kunnen de week erop afspreken.”

adjective

1. up, awake, out of bed

   “Jij bent vroeg op vandaag.”

2. up, all gone, no more, finished

   “Je tijd is op!”

3. tired, exhausted