என்று

participle

1. adverbial participle of என் (eṉ, “to say”)

conjunction

1. that, as — relative particle and quotative marker, used after a verb or noun; connects the verb with the speaker's thoughts or indicates an action or cause.

   “வருவேன் என்று கூறினான்.”

2. as, called

   “முரளி என்று யாரையும் எனக்குத் தெரியாது.”

adverb

1. which day; when

2. on which day, when, what time

   “நீ என்று வந்தாயோ அன்றுதான் நானும் வந்தேன்.”

noun

1. sun